نمي‌هراسم، مگر از ايمان گمشده

اينجا مجلس هفتم است و ما خبرنگاران تمام رسانه‌هاي همسو يا غير همسو با اين مجلس هر يك از گوشه و كنار آشفته پايتخت، هزار و يك اما و اگر و هزار و يك بار سنگين بودن و ماندن در خانه را وانهاديم و راهي خانه ملت شديم تا در اوج دلزدگي و دل‌مردگي انكار ناشدني هم‌پالكي‌هامان از فضاي دل‌آزرده و دل‌آزار سياسي، روزنه اميدي بگشاييم و به هر شيوه مشروع ناممنوع نقطه اميدي باشيم. ورنه ما را نيز كنج عزلت گزيدن و به عتفيت طلبي شخن از نزاع كسالت‌بار سياست‌مردان نگفتن ناگوار نباشد. چرا كه هر يك از ما بي‌ترديد طي سالهاي سخت خانه به دوشي در عرصه خبر فصل‌هاي ناآرام و دشوار را زيسته‌ايم. اما در تمامي روزهايي كه از بحران جنگ عراق و افغانستان و از هيجان انتخابات‌هايي كه گذشت مي‌نوشتيم، قطعا سهم دل خويش به گوشه مي‌رانديم و با اشك‌ها و لبخندهاي عره كار و خبر، گريه و خنده خود تنظيم مي‌ساختيم...

اينجا مجلس هفتم است و ما درست در روزهايي كه شكل‌گيري پر اما و اگر مجلس هفتم اين مجلس بر قهر سياسي بخش عظيمي از ملت همراه بود، باز هم مانديم تا بيش از اين سرماي قهر بر آسمان كشور سايه نيفكند. مانديم تا اگر اراده‌اي براي رفع و رجوع مشكلات معيشتي و اقتصادي مردم در مجلس جديد هست، ما نيز ياري رسانيم. هيچ عقل سليمي باور نمي‌كند كه ما در بحبوحه كشمكش‌ها و رنج‌هايي كه در زندگي اجتماعي و شخصي هر يك از ما به ناگزير وجود دارد، كمر همت ببنديم به تخريب هر آن كس كه كمر همت بسته ايت براي برداشتن باري از شانه‌هاي خسته ملتي كه پدر و مادر و فرزندان ما نيز بخش مهمي از همين ملت‌اند. همراه با مجلس هفتمي‌ها مانديم اما نه در كنارشان كه در مقابلشان، اما نه براي مقابله كه چون آينه، تا مبادا انسان جائز الخطا را در راه پر فراز و نشيب خدمت به ملت تنها گذاريم.

براي ما اگر در مقابل هزار شعار ساده‌زيستي و پرهيز از دريافت تسهيلات رفاهي آنچناني مهم است تا ميزان حقوق و پاداش پايان سال و عيدي نمايندگان را بدانيم، نه براي آن است كه شمشير از رو بسته‌ايم تا براي مبالغي كه هيچ احدي نسبت به كارساز نبودن و اندك بودن آن در مقابل هزاران مشكلات آوار شده بر نمايندگان غافل نيست غوغا كنيم و هياهو به راه اندازيم تا ديگر هيچ موكلي به وكيلش اعتماد نكند. كه براي آن است تا چون آينه، شفاف و آشكارا، نماينده را راهي فضاي واقعي جامعه سازيم تا هر كج‌راهي از راه خدمت به مردم را مسدود ببينند و اين نه به مفهوم تخريب او بلكه به منظور هموار ساختن همان راهي است كه شعارش را بسيار شنيده‌ايم. ياري رساندن به كساني است كه مبادا در كسوت نمايندگي شعار خويش را فراموش سازند و اين ياري نيز نه از سر كين است و دشمني، كه آينه‌ايم و دروغ گفتن زماني براي آينه ممكن است كه در وجود آنكه در مقابل مي‌ايستد، راستي نباشد.

به عنوان خبرنگاري كه نيك مي‌دانم اصولگرايان واقعي مجلس اتهام دروغين دزدي و سرقت را با اندك مراجعه‌اي به ايمان دروني خويش باور نخواهند كرد، از هيچ يك از تهديدات و استعلام‌هاي امنيتي و اطلاعاتي نمي‌هراسم. اما از از ايمان گمشده‌اي كه دروغ را به آساني در خانه ملت بر پيشني ما آوار ساخت، سخت مي‌هراسم.